ความกังวลทั่วไป 6 ประการของนักดำน้ำมือใหม่
scuba divingenvironmentunderwater safetyfirst time diversdiving fears
mares
เป็นเรื่องปกติที่จะมีความกังวลหรือวิตกกังวลเกี่ยวกับการดำน้ำลึกเป็นครั้งแรก แต่ถึงกระนั้น 71 เปอร์เซ็นต์ของโลกใบนี้คือน้ำ! นั่นคือพื้นที่ขนาดใหญ่ที่รอการสำรวจ การดำน้ำลึกเป็นวิธีอันน่าทึ่งที่จะได้สัมผัสกับโลกใต้น้ำ แต่หลายคนกลับหลีกเลี่ยงการลองดำน้ำลึกเพราะกลัวว่าสิ่งเลวร้ายที่สุดจะเกิดขึ้นกับพวกเขา โอกาสที่สิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้นกับคุณใต้น้ำนั้นต่ำมาก ฉลามฟันใหญ่ไม่ได้รอคุณอยู่แถวๆ โขดหินทุกแห่ง... เราสัญญา!
นี่อาจเป็นความกลัวอันดับหนึ่งที่ผู้คนมีเกี่ยวกับการดำน้ำลึก แต่มันแทบจะไม่เกิดขึ้นเลย เมื่อคุณสมัครเรียนหลักสูตรการดำน้ำลึกหรือทดลองดำน้ำ หนึ่งในทักษะปฏิบัติแรกๆ ที่คุณจะได้เรียนรู้คือการตรวจสอบว่ามีอากาศในถังของคุณเท่าใดขณะที่คุณดำน้ำ โดยทั่วไปแล้ว อากาศที่เต็มถังจะเพียงพอสำหรับนักดำน้ำอย่างน้อย 40 นาที แต่บางครั้งอาจใช้เวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมง อีกสิ่งหนึ่งที่คุณจะได้เรียนรู้คือ นักดำน้ำลึกจะไม่จบการดำน้ำโดยที่ถังอากาศว่างเปล่า เราจะจบด้วยถังอากาศที่เหลือเสมอ เพื่อให้แน่ใจว่าอากาศจะไม่หมดในนาทีสุดท้าย นักดำน้ำที่ได้รับการรับรองจะรับผิดชอบการตรวจสอบมาตรวัดอากาศของตนเองเมื่อดำน้ำลึก อย่างไรก็ตาม ไกด์หรือผู้สอนการดำน้ำจะคอยเตือนให้คุณตรวจสอบเช่นกัน ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลใดเลยที่จะต้องหมดอากาศเมื่อดำน้ำลึก
สื่อต่างๆ ได้สร้างชื่อเสียง ที่เลว ร้ายให้กับฉลามตลอดหลายปีที่ผ่านมา ภาพยนตร์อย่าง Jaws ได้สร้างความกลัวไปทั่วโลกและหยุดยั้งผู้คนไม่ให้ลงสู่ทะเล แต่ฉลามไม่ใช่เครื่องจักรกินคนไร้สติ และเราไม่ได้อยู่ในเมนูของพวกมัน การเผชิญหน้ากับฉลามส่วนใหญ่ไม่ได้จบลงด้วยการถูกกัด โดยปกติแล้วพวกมันจะเพิกเฉยต่อนักดำน้ำโดยสิ้นเชิง คุณรู้หรือไม่ว่าโอกาสที่คุณจะถูกฉลามโจมตีคือ 1 ใน 3,748,067 และคุณมีโอกาสเสียชีวิตจากดอกไม้ไฟมากกว่าการถูกฉลามโจมตีถึงสิบเท่า ฉลามไม่ใช่สัตว์ที่น่ากลัว แต่เราต้องเคารพพวกมัน หากเราให้พื้นที่และความสงบแก่พวกมันเมื่อดำน้ำใกล้ๆ พวกมัน ก็ไม่จำเป็นต้องกังวล ยิ่งไปกว่านั้น ฉลามไม่ได้อยู่ทุกมุมทะเล นักดำน้ำหลายคนเดินทางไปทั่วโลกเพื่อหวังจะพบฉลาม ดังนั้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณดำน้ำที่ไหน คุณอาจจะไม่เห็นฉลามเลยด้วยซ้ำ
โรคลดความกดอากาศ หรือที่คุณอาจเคยได้ยินชื่อนี้ คือภาวะที่อาจเกิดขึ้นได้หากนักดำน้ำขึ้นมาบนผิวน้ำเร็วเกินไป หรืออยู่ใต้น้ำลึกเกินไปเป็นเวลานานเกินไป แต่โอกาสเกิดโรคนี้น้อยมาก ในระหว่างหลักสูตร Open Water Diver คุณจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับ "ขีดจำกัดการลดความกดอากาศ" ซึ่งจะบอกเราว่าเราสามารถอยู่ที่ระดับความลึกหนึ่งได้นานเท่าใดก่อนที่ร่างกายจะดูดซับไนโตรเจนมากเกินไป ระดับไนโตรเจนที่สูงสามารถนำไปสู่โรคลดความกดอากาศได้ เมื่อเราเริ่มค่อยๆ ลอยตัวขึ้นจากการดำน้ำ ร่างกายของเราจะ "ปล่อยก๊าซ" ไนโตรเจนนี้ออกมา ซึ่งต้องใช้เวลา นี่คือเหตุผลว่าทำไมหากเราพุ่งตัวขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว เราจึงเสี่ยงที่จะเกิดโรคลดความกดอากาศ อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงนี้จะเกิดขึ้นจริงก็ต่อเมื่อคุณเริ่มดำน้ำลึก เมื่อคุณลองดำน้ำลึกครั้งแรก คุณจะไม่ได้ดำน้ำลึกพอที่จะเสี่ยงต่อการเกิดโรคลดความกดอากาศ คุณควรหลีกเลี่ยงการพุ่งตัวขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว แต่ถึงแม้ว่าคุณจะทำได้ คุณก็ยังมีโอกาสน้อยที่จะเกิดโรคลดความกดอากาศ ครูฝึกของคุณจะไม่พาคุณลงไปใต้น้ำลึกจนกว่าคุณจะรู้สึกว่าคุณพร้อม
อีกสิ่งหนึ่งที่คุณได้เรียนรู้ระหว่างการเรียนดำน้ำลึกคือการทำงานเป็นทีมบัดดี้ กฎข้อแรกของการดำน้ำลึกคือห้ามดำน้ำคนเดียว ดังนั้นเราต้องทำงานเป็นบัดดี้เพื่อความปลอดภัยของกันและกัน ซึ่งทำให้มีโอกาสน้อยมากที่จะพลัดพรากจากกัน แต่ถ้าคุณพลัดพรากจากกัน คุณจะมีทักษะและความรู้ที่จะขึ้นไปบนผิวน้ำอย่างปลอดภัยและพบกับบัดดี้ที่ผิวน้ำ หากคุณกำลังคิดที่จะลองดำน้ำ ครูฝึกจะอยู่ใกล้คุณตลอดเวลา บางทีอาจจับมือหรือถังอากาศของคุณไว้เพื่อให้แน่ใจว่าคุณปลอดภัย
ดังที่ได้กล่าวไปแล้ว นักดำน้ำควรตรวจสอบอากาศเป็นประจำขณะอยู่ใต้น้ำ เพื่อให้แน่ใจว่าอากาศจะไม่หมด แต่คุณอาจกังวลว่าอุปกรณ์ของคุณจะเสียหาย? ไม่ต้องกังวล... มีขั้นตอนสำหรับสถานการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้นี้เช่นกัน สิ่งแรกที่คุณควรรู้คือ ถังเก็บอากาศและตัวควบคุม (อุปกรณ์ที่ใช้หายใจ) จะต้องได้รับการซ่อมบำรุงอย่างสม่ำเสมอ และโรงเรียนสอนดำน้ำทุกแห่งต้องปฏิบัติตามกฎหมายที่เข้มงวดเพื่อให้แน่ใจว่าอุปกรณ์ของตนปลอดภัย ประการที่สอง คุณจะไม่ได้มีตัวควบคุมเพียงตัวเดียวสำหรับใช้หายใจ นักดำน้ำทุกคนยังมีตัวควบคุมสำรอง ซึ่งสามารถใช้ได้ในกรณีที่ตัวควบคุมหลักของคุณเสียหาย หรือเมื่อเพื่อนดำน้ำของคุณหมดอากาศ พวกเขาคิดมาอย่างดีจริงๆ!
หากคุณเคยขึ้นเครื่องบิน คุณอาจรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่ส่งผลต่อหูของคุณ คุณจะรู้สึกเช่นเดียวกันเมื่อลดระดับลงใต้น้ำ ก่อนที่คุณจะลงน้ำเพื่อดำน้ำครั้งแรก ครูฝึกจะตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณรู้วิธี "ปรับสมดุล" หูของคุณ กระบวนการนี้จะเพิ่มอากาศเข้าไปในหูของคุณเล็กน้อยและบรรเทาอาการไม่สบายใดๆ ทำได้ง่ายมาก เพียงแค่ปิดจมูกแล้วเป่าลม (เหมือนกับการเป่าลมใส่กระดาษทิชชู) คุณจะรู้สึกได้เมื่อต้องทำเช่นนี้ขณะดำน้ำ แต่ครูฝึกจะเตือนคุณด้วยว่าต้องเป่าลมมากพอ นอกจากนี้ ครูฝึกจะตรวจสอบให้แน่ใจว่าคุณกำลังลดระดับลงอย่างช้าๆ เพื่อให้คุณมีเวลาปรับสมดุลหูได้สำเร็จ หากคุณรู้สึกไม่สบายหรือเจ็บปวดอย่างมาก สิ่งสำคัญคืออย่าลดระดับลงจนกว่าจะปรับความดันได้ การชี้ไปที่หูของคุณจะช่วยให้ครูฝึกทราบหากคุณมีปัญหา และพวกเขาสามารถช่วยเหลือคุณได้
บทความนี้ได้รับการแปลโดยอัตโนมัติและอาจมีข้อผิดพลาดเล็กน้อย โปรดอ้างอิงจากฉบับภาษาอังกฤษต้นฉบับหากมีข้อสงสัย