تأثیرات پنهان اسیدی شدن اقیانوس‌ها و اهمیت آنها

iStock-para827

اقیانوس قلب آبی تپنده سیاره ماست که آب و هوا را تنظیم می‌کند، حیات را حفظ می‌کند و به غواصان اسکوبا جایگاهی ویژه در میان برخی از خارق‌العاده‌ترین اکوسیستم‌های زمین می‌دهد. با این حال، در زیر سطح آب، یک تغییر آرام اما قدرتمند در حال وقوع است: اسیدی شدن اقیانوس. این تغییر شیمیایی که ناشی از افزایش سطح دی اکسید کربن است، اساس حیات دریایی را تغییر می‌دهد.

برای غواصان، دانشمندان و دوستداران اقیانوس، درک تأثیرات اسیدی شدن اقیانوس ضروری است. این پدیده بر صخره‌هایی که ما کشف می‌کنیم، موجوداتی که تحسین می‌کنیم و تعادل ظریفی که کل اکوسیستم‌ها را در کنار هم نگه می‌دارد، تأثیر می‌گذارد. با درک آنچه اتفاق می‌افتد - و آنچه می‌توانیم در مورد آن انجام دهیم - ما بخشی از راه‌حل می‌شویم و به حفاظت از اقیانوس برای نسل‌های آینده کمک می‌کنیم.

نگاهی اجمالی: تأثیرات کلیدی اسیدی شدن اقیانوس‌ها

اسیدی شدن اقیانوس‌ها صخره‌های مرجانی را تضعیف می‌کند، صدف‌ها را حل می‌کند، رفتار ماهی‌ها را تغییر می‌دهد و کل شبکه‌های غذایی دریایی را مختل می‌کند. این امر تنوع زیستی را کاهش می‌دهد، گونه‌های کلیدی را تحت فشار قرار می‌دهد و سلامت اکوسیستم‌هایی را که غواصان، جوامع ساحلی و شیلات جهانی به آن وابسته هستند، تهدید می‌کند.

اسیدی شدن اقیانوس چیست؟

اسیدی شدن اقیانوس زمانی رخ می‌دهد که دی اکسید کربن (CO₂) موجود در جو در آب دریا حل شده و اسید کربنیک تشکیل می‌دهد. این امر pH اقیانوس را کاهش می‌دهد و به مرور زمان آن را اسیدی‌تر می‌کند.

از آغاز انقلاب صنعتی، میانگین pH اقیانوس‌ها از حدود ۸.۲ به حدود ۸.۱ کاهش یافته است - افزایش ۳۰ درصدی اسیدیته.

برای حیات دریایی، این تغییرات عمیق هستند. با افزایش اسیدیته، اکوسیستم‌های دریایی ضعیف می‌شوند و تعادل حیات زیر آب را تهدید می‌کنند.

غواصان ممکن است متوجه تغییر در خود آب نشوند، اما این تغییرات شیمیایی پایه و اساس قابل مشاهده‌ترین تأثیرات اسیدی شدن اقیانوس را تشکیل می‌دهند. آنها بر صخره‌های مرجانی، موجودات صدف‌ساز و رفتار ماهی‌ها تأثیر می‌گذارند.

stock_iborisoff

صخره‌های مرجانی از اولین اکوسیستم‌هایی هستند که اثرات اسیدی شدن اقیانوس‌ها را احساس می‌کنند.

اثرات اسیدی شدن اقیانوس‌ها چیست؟

تأثیرات اسیدی شدن اقیانوس‌ها در هر سطحی از حیات دریایی آشکار می‌شود - از پلانکتون‌های میکروسکوپی گرفته تا کل سیستم‌های صخره‌ای.

۱. صخره‌های مرجانی

صخره‌های مرجانی از اولین اکوسیستم‌هایی هستند که اثرات اسیدی شدن اقیانوس را احساس می‌کنند. مرجان‌ها برای ساخت اسکلت خود به کربنات کلسیم متکی هستند، اما آب‌های اسیدی فزاینده این فرآیند را دشوارتر می‌کنند. با گذشت زمان، صخره‌ها ممکن است کندتر رشد کنند، ضعیف شوند یا به طور کامل فرسایش یابند.

این فشارها وقتی با افزایش دما که باعث سفید شدن مرجان‌ها می‌شود ترکیب می‌شوند، صخره‌های مرجانی را تحت فشار فوق‌العاده‌ای قرار می‌دهند. برای غواصان، این زوال نه تنها زیست‌محیطی، بلکه عمیقاً شخصی است.

صخره‌های مرجانی رنگ، ساختار و تنوع زیستی شگفت‌انگیزی را فراهم می‌کنند که غواصی را فراموش‌نشدنی می‌کند. با کاهش سلامت صخره‌ها، زیستگاه‌های ماهی‌ها، لاک‌پشت‌ها و بی‌مهرگان بی‌شماری ناپدید می‌شوند - و مناظر زیر آب را که الهام‌بخش میلیون‌ها نفر برای کاوش در اقیانوس هستند، تغییر می‌دهند.

این تأثیرات بر رشد، ساختار و انعطاف‌پذیری مرجان‌ها، تخریب صخره‌های مرجانی را به یکی از مشهودترین و گسترده‌ترین تأثیرات اسیدی شدن اقیانوس تبدیل می‌کند.

عاشق سفره‌ماهی‌ها هستید؟ ببینید: حفاظت از سفره‌ماهی‌ها: راهنمای نهایی برای غواصان اسکوبا

۲. گونه‌های صدف‌خوار

فقط مرجان‌ها نیستند که آسیب می‌بینند. موجودات پوسته‌ساز - مانند صدف، صدف دوکفه‌ای، صدف دوکفه‌ای و پلانکتون‌های میکروسکوپی به نام پتروپادها - در برابر اسیدیته بسیار آسیب‌پذیر هستند. پتروپادها که گاهی اوقات به عنوان "پروانه‌های دریایی" شناخته می‌شوند، نقش مهمی در شبکه‌های غذایی دریایی ایفا می‌کنند و منبع غذایی کلیدی برای ماهی‌ها، پرندگان دریایی و نهنگ‌ها هستند.

در برخی مناطق اقیانوس آرام، پوسته‌های ظریف آنها در حال حاضر در حال حل شدن هستند که نمونه‌ای واضح از اسیدی شدن اقیانوس در عمل را ارائه می‌دهد. برای غواصان، این از دست دادن آب عواقب آبشاری دارد. هنگامی که گونه‌های موجود در پایه زنجیره غذایی شروع به کاهش می‌کنند، اثرات آن به سمت ماهی‌ها، کوسه‌ها و پستانداران دریایی گسترش می‌یابد. اقیانوس یک شبکه محکم بافته شده از حیات است و اسیدی شدن تهدید به سست شدن رشته‌های آن می‌کند.

istock_strmko

تغییرات در پایه زنجیره غذایی بر ماهی‌ها و شکارچیانی که به آنها وابسته هستند تأثیر می‌گذارد.

۳. زندگی ماهی‌ها

یکی از تأثیرات کمتر شناخته‌شده اسیدی شدن اقیانوس، تأثیر آن بر رفتار ماهی‌ها است. تحقیقات نشان می‌دهد که آب‌های اسیدی می‌توانند در سیستم‌های حسی برخی از ماهی‌ها اختلال ایجاد کنند و باعث شوند که آنها نتوانند شکارچیان را تشخیص دهند یا به طور مؤثر جهت‌یابی کنند. این امر پیامدهای قابل توجهی برای تعادل اکوسیستم‌ها و بقای گونه‌های کلیدی دارد.

غواصان ممکن است متوجه تغییراتی در جمعیت یا رفتارهای ماهی‌ها در طول زمان شوند. اگر روابط شکارچی-شکارچی تغییر کند، رقص آشنای یک اکوسیستم صخره‌ای می‌تواند متفاوت به نظر برسد و هم تجربه غواصی و هم سلامت اکوسیستم را تغییر دهد.

چند خبر دلگرم‌کننده بخوانید: بنیاد دیواره بزرگ مرجانی، امیدی برای صخره‌های مرجانی جهان به ارمغان می‌آورد

چرا اثرات اسیدی شدن اقیانوس برای غواصان مهم است؟

برای غواصان، تأثیرات اسیدی شدن اقیانوس فراتر از علم است. هر فرود، یادآور زیبایی و آسیب‌پذیری اقیانوس است. کاهش پوشش مرجانی، کاهش تنوع زیستی و تضعیف اکوسیستم‌ها، مستقیماً کیفیت و غنای تجربیات زیر آب ما را شکل می‌دهند.

بسیاری از غواصان نیز خود را سفیران اقیانوس می‌دانند. درک این تغییرات ما را برای به اشتراک گذاشتن دانش، حمایت از حفاظت از محیط زیست و الهام بخشیدن به دیگران برای مراقبت از آینده حیات دریایی مجهز می‌کند.

آنچه شما می‌توانید برای کمک انجام دهید

یکی از حقایق بسیار آموزنده در مورد اسیدی شدن اقیانوس‌ها این است که هر فردی می‌تواند به کاهش اثرات آن کمک کند. کاهش ردپای کربن شما یک گام اولیه و معنادار است:

• در صورت امکان، انرژی تجدیدپذیر را انتخاب کنید
• کمتر رانندگی کنید
• با راهنمایی راهنماهای غذاهای دریایی MSC یا WWF، انتخاب‌های غذایی پایدار داشته باشید.
• از کرم ضد آفتاب ریف سیف استفاده کنید

گردشگری مسئولانه نیز اهمیت دارد. حمایت از مراکز غواصی که به صورت پایدار فعالیت می‌کنند، تضمین می‌کند که ماجراجویی‌های شما به سلامت اقیانوس کمک می‌کند نه اینکه آن را تحت فشار قرار دهد. پیوستن به برنامه اقیانوس‌های آبی SSI ابزارهای عملی برای کاهش تأثیر شما و مشارکت در تلاش‌های حفاظتی، از به حداقل رساندن استفاده از پلاستیک گرفته تا حمایت از پروژه‌های حفاظت از دریاهای محلی، فراهم می‌کند.

برای شروع به کمی الهام نیاز دارید؟ راهنمای جامع غواصی سازگار با محیط زیست را بخوانید.

نقش جوامع و مناطق حفاظت‌شده دریایی

جوامع و ملت‌ها نقش اساسی در تقویت تاب‌آوری اقیانوس‌ها ایفا می‌کنند. ایجاد و اجرای مناطق حفاظت‌شده دریایی، فضاهای امنی را ایجاد می‌کند که در آن‌ها اکوسیستم‌ها می‌توانند خود را بازیابی کرده و با شرایط در حال تغییر سازگار شوند.

پارک ملی کابو پولمو در مکزیک یک نمونه بارز است: زمانی که رو به زوال بود، اکنون پس از دهه‌ها حمایت شدید، رونق گرفته است.

اگرچه اسیدی شدن آب و هوا بدون اقدامات جهانی برای مقابله با تغییرات اقلیمی قابل توقف نیست، اما حفاظت‌های محلیِ به خوبی مدیریت‌شده، بهترین فرصت را برای سازگاری با این پدیده به اکوسیستم‌ها می‌دهند. وقتی غواصان از مناطق حفاظت‌شده دریایی بازدید می‌کنند، از طریق گردشگری زیست‌محیطی از حفاظت از محیط زیست حمایت می‌کنند و نشان می‌دهند که صخره‌های مرجانی سالم، زنده بودنشان ارزشمندتر از بهره‌برداری است.

آماده‌ی مشارکت هستید؟

آموزش یکی از قدرتمندترین ابزارهایی است که می‌توانید از آن استفاده کنید. SSI برنامه‌های متنوعی با محوریت بوم‌شناسی ارائه می‌دهد که اکوسیستم‌های دریایی، تهدیدات اقیانوسی و شیوه‌های حفاظت از محیط زیست را بررسی می‌کنند. هر کسی که ۱۰ سال به بالا سن دارد می‌تواند در این دوره‌های جذاب شرکت کند و این دوره‌ها را می‌توان کاملاً آنلاین گذراند.

دوره‌هایی مانند بوم‌شناسی دریایی یا شناسایی مرجان‌ها، درک شما را عمیق‌تر می‌کنند و به شما کمک می‌کنند تا نشانه‌های استرس یا تاب‌آوری را در صخره‌های مرجانی تشخیص دهید. برای یافتن دوره مناسب خود، طیف کامل دوره‌های تخصصی بوم‌شناسی SSI را بررسی کنید:
شروع کنید: یک غواص متخصص محیط زیست شوید

اسیدی شدن اقیانوس: از اینجا به کجا می‌رویم

تأثیرات اسیدی شدن اقیانوس‌ها گسترده، به هم پیوسته و از قبل قابل مشاهده است، اما برگشت‌ناپذیر نیستند. با آموزش و ایجاد تغییرات ساده در سبک زندگی، می‌توانیم به حفظ پویایی اکوسیستم‌های دریایی برای نسل‌های آینده کمک کنیم.

بله، حفاظت از اقیانوس یک چالش است - اما لازم نیست این کار را به تنهایی انجام دهید. به جامعه اقیانوس‌های آبی SSI بپیوندید و بخشی از یک جنبش جهانی شوید که با هم تغییری پایدار ایجاد می‌کند.

همین امروز به انجمن بپیوندید