ประเภทการปนเปื้อนในมหาสมุทร: ภัยคุกคามที่ซ่อนเร้นนอกเหนือจากพลาสติก
ecology

iStock-lindsay_imagery
สารบัญ:
-
ประเภทการปนเปื้อนในทะเล: อุปกรณ์ตกปลาที่ทิ้งไว้โดยไม่มีผู้ควบคุม
-
น้ำไหลจากพื้นที่เกษตรกรรม
-
น้ำเสียและน้ำทิ้ง
-
ประเภทการปนเปื้อนในมหาสมุทรจากสารเคมีและอุตสาหกรรม
-
มลพิษเสียงในมหาสมุทร
-
มลพิษจากไมโครไฟเบอร์ที่คุณมองไม่เห็น
-
การลดประเภทต่าง ๆ ของมลพิษทางทะเลเริ่มต้นจากบนบก
-
กลายเป็นนักดำน้ำที่รับผิดชอบมากขึ้น
-
ดำเนินการเพื่อต่อสู้กับประเภทต่าง ๆ ของการปนเปื้อนในทะเล
-
ดำดิ่งลึกยิ่งขึ้น
ชิ้นพลาสติกชิ้นหนึ่งลอยผ่านตัวคุณเหนือแนวปะการังที่สมบูรณ์ เป็นคำเตือนที่เห็นได้ชัดถึงมลพิษที่กำลังคุกคามชีวิตทางทะเล สารมลพิษอื่นๆ ไหลเข้าสู่มหาสมุทรอย่างไม่เห็นได้ผ่านทางแม่น้ำ น้ำเสีย อากาศ และกิจกรรมในชีวิตประจำวัน การเข้าใจประเภทของมลพิษทางทะเลที่ส่งผลกระทบต่อแนวปะการัง ทุ่งหญ้าทะเล และสัตว์ทะเล จะช่วยให้คุณตัดสินใจเลือกแนวทางอนุรักษ์ได้อย่างมีข้อมูลมากขึ้น ตั้งแต่อุปกรณ์ประมงที่ถูกทิ้งไว้จนถึงสารอาหารจากเกษตรกรรม มลพิษทางเสียงที่แพร่กระจายผ่านน้ำ และเส้นใยสังเคราะห์ขนาดเล็ก ภัยคุกคามที่มองไม่เห็นเหล่านี้สามารถเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศทั้งระบบได้ โซลูชันใหม่กำลังเกิดขึ้น และการเลือกใช้ชีวิตประจำวันของคุณสามารถช่วยสนับสนุนการอนุรักษ์ทะเลอย่างรับผิดชอบได้
ตาข่าย ปลอกเบ็ด กับดัก และกระชังที่สูญหายหรือถูกทิ้งไว้ อาจยังคงจับสัตว์ได้ต่อไปอีกนานหลังจากที่ไม่มีใครใช้มันแล้ว สิ่งนี้เรียกว่า “การตกปลาผี” เต่า ปลา ฉลาม แมวน้ำ และสัตว์อื่น ๆ อาจติดอยู่ในตาข่ายหรือพันกับปลอกเบ็ด และอุปกรณ์หนักอาจลากผ่านหรือบดทับพื้นที่อาศัยที่บอบบาง

pixabay
NOAA อธิบายว่าอุปกรณ์ประมงที่ถูกทิ้งร้างเป็นปัญหาขยะทะเลที่คงอยู่ยาวนาน และสนับสนุนโครงการที่ช่วยนักประมงกำจัดอุปกรณ์ที่ไม่ต้องการแทนที่จะทิ้งมันไว้ การป้องกันมีค่าอย่างยิ่ง เนื่องจากตาข่ายและสายสังเคราะห์สามารถนอนอยู่บนพื้นทะเลเป็นเวลานาน อย่าพยายามถอดอุปกรณ์ที่พันกันซับซ้อนด้วยตัวเอง ให้รายงานอันตรายจากการพันกันที่รุนแรงให้หน่วยงานท้องถิ่นหรือทีมทำความสะอาดที่ได้รับการฝึกอบรม
อยากช่วยปกป้องแนวปะการังที่คุณรักไหม? อ่านคู่มือของ SSIเกี่ยวกับครีมกันแดดที่ปลอดภัยต่อแนวปะการังเพื่อรับเคล็ดลับในการตรวจสอบส่วนผสม
แหล่งมลพิษทางทะเลบางแห่งมีต้นกำเนิดอยู่ไกลจากชายฝั่ง น้ำฝนสามารถชะล้างปุ๋ย สารกำจัดศัตรูพืช และดินจากทุ่งนาลงสู่ลำธารและแม่น้ำ แล้วพัดพาสิ่งเหล่านี้ไปยังทะเล
สารอาหารส่วนเกิน เช่น ไนโตรเจนและฟอสฟอรัส สามารถก่อให้เกิดภาวะยูโทรฟิเคชันได้ เมื่อสาหร่ายเติบโตอย่างรวดเร็วและสลายตัวในเวลาต่อมา กระบวนการสลายตัวนี้อาจใช้ปริมาณออกซิเจนที่ปลาและสิ่งมีชีวิตทางทะเลอื่น ๆ จำเป็นต้องใช้เพื่อความอยู่รอด นอกจากนี้ ตะกอนยังสามารถเคลือบพื้นที่หญ้าทะเลและถิ่นที่อยู่อาศัยของปะการัง ทำให้แสงที่จำเป็นสำหรับการสังเคราะห์แสงลดลง
วิธีแก้ปัญหา ได้แก่ การใช้ปุ๋ยอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น การปลูกพืชเป็นแถบตามแนวทางน้ำ การจัดการดินที่ดีขึ้น และพื้นที่ชุ่มน้ำที่ช่วยกรองน้ำไหลบ่าก่อนที่น้ำจะไหลลงสู่มหาสมุทร การสนับสนุนผู้ผลิตอาหารและนโยบายที่ส่งเสริมการปฏิบัติเหล่านี้ จะเชื่อมโยงการเลือกของคุณบนบกกับการคุ้มครองมหาสมุทร
มลพิษจากน้ำเสียในมหาสมุทรอาจซ่อนตัวอยู่ในน้ำที่ดูใสสะอาด น้ำเสียที่ได้รับการบำบัดอย่างไม่เหมาะสมอาจนำสารอาหาร เชื้อโรค ยา และสารปนเปื้อนอื่น ๆ เข้าสู่น้ำชายฝั่ง สารอาหารที่มากเกินไปอาจก่อให้เกิดการเจริญเติบโตของสาหร่ายอย่างผิดปกติ และน้ำเสียที่ยังไม่ได้รับการบำบัดอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อมนุษย์และสัตว์ป่า
ระบบการบำบัดน้ำเสียสมัยใหม่สามารถกำจัดสารมลพิษได้หลายชนิดก่อนที่น้ำจะถูกปล่อยออก แต่โครงสร้างพื้นฐานและการบริหารจัดการอาจแตกต่างกันไปตามแต่ละภูมิภาค การลดปริมาณสารที่ไหลลงท่อระบายน้ำในบ้านก็ช่วยได้เช่นกัน ยา สี น้ำมัน และสารเคมีที่รุนแรงไม่ควรถูกมองว่าเป็นน้ำเสียทั่วไปเพียงเพราะมันหายไปในอ่างล้างหน้า
กิจกรรมทางอุตสาหกรรมสามารถปล่อยสารละลาย โลหะหนัก ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม และสารมลพิษที่คงตัวลงสู่น้ำได้ บางชนิดอาจสะสมในตะกอนก้นทะเล ส่วนอื่น ๆ อาจเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารเมื่อสิ่งมีชีวิตในทะเลดูดซับสารเหล่านี้จากน้ำหรืออาหารของพวกมัน
สารมลพิษเหล่านี้สามารถส่งผลกระทบต่อกระบวนการเติบโต การสืบพันธุ์ และการอยู่รอดของสิ่งมีชีวิตในทะเล โดยผลกระทบบางครั้งอาจขยายออกไปนอกพื้นที่ที่การปนเปื้อนเริ่มต้นขึ้น การกำกับดูแล กระบวนการอุตสาหกรรมที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น การป้องกันการรั่วไหล การจัดการขยะอย่างมีประสิทธิภาพ และการติดตามตรวจสอบ เป็นส่วนสำคัญของทางออก
มลพิษทางเคมีในมหาสมุทรสามารถเพิ่มแรงกดดันต่อสิ่งแวดล้อมได้ สำหรับระบบนิเวศทางทะเลที่กำลังเผชิญกับปัญหาน้ำอุ่นขึ้น การสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย หรือการจับปลาเกินขนาดแล้ว มลพิษทางเคมีนี้อาจทำให้การฟื้นตัวเป็นไปได้ยากขึ้น
เสียงเดินทางผ่านน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมเสียงใต้น้ำที่ดังรบกวน เสียงกึกก้องของเรือ เสียงก่อสร้าง เสียงโซนาร์ และเสียงอื่น ๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้น สามารถกลบสัญญาณที่สัตว์ทะเลใช้เพื่อการสื่อสาร การนำทาง และการหาอาหารได้
วาฬและโลมาถูกเชื่อมโยงเป็นพิเศษกับความกังวลเกี่ยวกับเสียงใต้น้ำ แต่เสียงสามารถส่งผลกระทบต่อสัตว์ชนิดอื่นได้เช่นกัน สำหรับนักดำน้ำ นี่เป็นหนึ่งในรูปแบบมลพิษทางทะเลที่อาจยากต่อการสังเกตเห็น เนื่องจากไม่ทิ้งเศษซากที่มองเห็นได้
การลดเสียงรบกวนที่ไม่จำเป็นจากเรือ การวางแผนการก่อสร้างอย่างรอบคอบ และการจัดตั้งพื้นที่คุ้มครองที่เหมาะสม ล้วนช่วยลดการรบกวนได้
ชอบปลามันตาเรย์ไหม? อ่านคู่มือการอนุรักษ์ปลามันตาเรย์ของ SSI เพื่อเรียนรู้วิธีปฏิบัติจริงในการช่วยปกป้องพวกมัน
มลพิษจากไมโครไฟเบอร์มักถูกมองข้ามได้ง่าย เมื่อผ้าสังเคราะห์ถูกล้าง เส้นใยขนาดเล็กอาจหลุดออกและไหลเข้าสู่ระบบน้ำเสีย บางเส้นมีขนาดเล็กพอที่จะลอดผ่านกระบวนการบำบัดน้ำเสีย และในที่สุดก็ไหลลงสู่น้ำที่คุณไปดำน้ำ
สิ่งมีชีวิตในทะเลอาจกลืนอนุภาคเหล่านี้เข้าไป และนักวิทยาศาสตร์ยังคงกำลังศึกษาผลกระทบทางนิเวศวิทยาและทางเคมีในวงกว้างของมันอยู่ คุณสามารถช่วยได้โดยการซักเสื้อผ้าสังเคราะห์น้อยลง ใช้ระบบกรองน้ำซักผ้าที่เหมาะสมหากมี เลือกวัสดุธรรมชาติที่ทนทานหรือวัสดุที่หลุดร่วงน้อยลง และใช้เสื้อผ้าให้นานขึ้น
การแก้ไขปัญหาการปนเปื้อนในทะเลต้องการการดำเนินการในวงกว้าง แต่โครงการระดับท้องถิ่นสามารถสร้างความแตกต่างที่วัดได้ การทำความสะอาดชายฝั่งช่วยเก็บรวบรวมขยะก่อนที่จะก่อให้เกิดอันตรายต่อสัตว์ป่า ส่วนโครงการกู้คืนอุปกรณ์ประมงช่วยนำอุปกรณ์ที่ถูกทิ้งไว้ให้ลอยอยู่ในน้ำขึ้นมา การฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำสามารถช่วยกักเก็บสารอาหารและตะกอนได้ ส่วนการปรับปรุงระบบการบำบัดน้ำเสียช่วยแก้ไขปัญหาการปนเปื้อนก่อนที่จะไหลถึงชายฝั่ง
โปรแกรม Blue Oceansของ SSI เป็นจุดเริ่มต้นที่ง่ายสำหรับนักดำน้ำและผู้ที่ยังไม่เคยดำน้ำ เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทะเลและการเลือกใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน โปรแกรมนี้ส่งเสริมความตระหนักด้านสิ่งแวดล้อม การดำน้ำอย่างรับผิดชอบ และการมีส่วนร่วมของชุมชน; ศูนย์ Blue Oceans สามารถรวมผู้คนมาร่วมกันในกิจกรรมทำความสะอาดและกิจกรรมอนุรักษ์
การเข้าใจประเภทต่าง ๆ ของมลพิษทางทะเลเป็นประโยชน์ แต่พฤติกรรมและกิจกรรมของคุณใต้น้ำก็สำคัญไม่แพ้กัน การควบคุมความลอยตัวที่ดีช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงการสัมผัสกับปะการัง พืชทะเล และพื้นทะเล ส่วนการเคลื่อนไหวด้วยครีบอย่างระมัดระวังจะช่วยป้องกันไม่ให้ตะกอนพัดกระจายไปยังพื้นที่อาศัยที่บอบบาง อย่าสัมผัสสัตว์ทะเล ให้อาหารสัตว์ หรือนำวัตถุธรรมชาติไปเป็นของที่ระลึก

Shutterstock-Stas-Moroz
หากพบเศษขยะระหว่างการดำน้ำ ให้เก็บขึ้นเฉพาะเมื่อปลอดภัยและอยู่ในขอบเขตการฝึกอบรมและอุปกรณ์ของคุณเท่านั้น ให้ปล่อยสายที่พันกันรอบปะการังหรือสัตว์ไว้ให้ผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกอบรมอย่างเหมาะสม แทนที่จะพยายามนำออกด้วยตัวเอง
หลักสูตรSSI Perfect Buoyancy Specialtyช่วยคุณลดผลกระทบทางกายภาพใต้น้ำ การพัฒนาการปรับสมดุลและการควบคุมที่ดีขึ้นจะช่วยให้คุณลอยตัวได้อย่างสบายเหนือพื้นที่อาศัยที่เปราะบาง และเพลิดเพลินกับการดำน้ำที่ผ่อนคลายยิ่งขึ้น
ประเภทต่าง ๆ ของมลพิษทางทะเลอาจทำให้รู้สึกหนักใจ แต่การเลือกใช้ชีวิตประจำวันยังคงมีความสำคัญ ลดการบริโภคที่ไม่จำเป็น ซักเสื้อผ้าสังเคราะห์ให้น้อยลง นำสารเคมีและยาไปทิ้งที่จุดรับทิ้งที่เหมาะสม จำกัดการใช้ปุ๋ยเท่าที่ทำได้ และป้องกันไม่ให้ขยะถูกน้ำพัดลงท่อระบายน้ำฝนหรือทางน้ำ
คุณยังสามารถสนับสนุนการบริโภคอาหารทะเลอย่างรับผิดชอบ เข้าร่วมกิจกรรมทำความสะอาดชายฝั่งท้องถิ่น และเรียนรู้เกี่ยวกับมลพิษที่ส่งผลกระทบต่อชายฝั่งของคุณเอง สิ่งสำคัญที่สุดคือแบ่งปันข้อมูลที่ถูกต้องเกี่ยวกับมลพิษที่มองไม่เห็น รวมถึงขยะที่คุณสามารถมองเห็นได้
มหาสมุทรมีความเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนบก การเข้าใจประเภทต่าง ๆ ของมลพิษทางทะเลจะช่วยให้คุณเห็นได้ว่าการตัดสินใจเล็ก ๆ น้อย ๆ การดำน้ำอย่างรับผิดชอบ และการร่วมมือของชุมชนสามารถช่วยสร้างแนวปะการัง ทุ่งหญ้าทะเล และระบบนิเวศทางทะเลอื่น ๆ ให้มีสุขภาพดีขึ้นได้อย่างไร
พัฒนาทักษะของคุณกับ SSI และเรียนรู้วิธีสำรวจแนวปะการังโดยไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
บทความนี้ได้รับการแปลโดยอัตโนมัติและอาจมีข้อผิดพลาดเล็กน้อย โปรดอ้างอิงจากฉบับภาษาอังกฤษต้นฉบับหากมีข้อสงสัย