۵ راه برای افزایش ظرفیت ریه برای غواصی آزاد عمیقتر
freedivinglung capacityapnea trainingcardiovascular exercisestretching
32 views - 29 viewers (visible to dev)
Predrag Vuckovic
برای غواصان آزاد، داشتن ریههای قوی میتواند به طور قابل توجهی بر توانایی آنها در ماندن طولانیتر در زیر آب، مدیریت کارآمدتر اکسیژن و جلوگیری از خطرات مرتبط با غواصی مانند خاموشی در آبهای کمعمق تأثیر بگذارد. در حالی که ژنتیک و سطح آمادگی جسمانی نقش دارند، میتوان با تمرینات و آموزشهای هدفمند، ظرفیت ریه را افزایش داد.
ظرفیت ریه، که به عنوان ظرفیت حیاتی نیز شناخته میشود، به حداکثر میزان هوایی که ریههای شما میتوانند پس از یک دم عمیق در خود نگه دارند، اشاره دارد. ظرفیت بیشتر ریه به شما امکان میدهد اکسیژن بیشتری دریافت کنید و این به شما این امکان را میدهد که مدت زمان بیشتری را در زیر آب بمانید و با خیال راحت به اعماق بیشتری شیرجه بزنید.
بهبود ظرفیت ریه همچنین میتواند توانایی بدن شما را در مقابله با سطوح بالای دی اکسید کربن (CO2) افزایش دهد، ناراحتی را کاهش دهد و نیاز به نفس کشیدن را به تأخیر بیندازد. در این مقاله، پنج روش موثر برای افزایش ظرفیت ریه برای غواصی آزاد عمیقتر را بررسی خواهیم کرد.
۵ راه برتر برای افزایش ظرفیت ریه
۱. تنفس دیافراگمی
تنفس دیافراگمی که تنفس شکمی نیز نامیده میشود، یکی از اساسیترین راهها برای افزایش ظرفیت ریه است. این تکنیک دیافراگم، عضله گنبدی شکل زیر ریههای شما را درگیر میکند تا به شما کمک کند با هر نفس هوای بیشتری وارد بدن خود کنید.
بیشتر افراد تمایل دارند که فقط با استفاده از قسمت بالایی ریههای خود، سطحی نفس بکشند، اما تنفس دیافراگمی استفاده از کل ظرفیت ریه را تشویق میکند و میزان اکسیژن دریافتی را به حداکثر میرساند.
راهنمای گام به گام تنفس دیافراگمی:
۱. یک موقعیت راحت پیدا کنید : بنشینید یا دراز بکشید، یک دست را روی سینه و دست دیگر را روی شکم خود قرار دهید.
۲. نفس عمیق بکشید : از طریق بینی نفس بکشید و اجازه دهید شکمتان همزمان با انقباض دیافراگم بالا بیاید. سینهتان باید نسبتاً بیحرکت بماند.
۳. به آرامی بازدم کنید : از طریق دهان یا بینی خود نفس بکشید و اجازه دهید شکمتان پایین بیاید. باز هم، روی ثابت نگه داشتن قفسه سینه خود تمرکز کنید.
۴. تکرار کنید : این تکنیک تنفس را روزانه ۵ تا ۱۰ دقیقه تمرین کنید تا دیافراگم خود را تمرین دهید و کارایی ریهها را بهبود بخشید.
با تمرین منظم تنفس دیافراگمی، میتوانید ظرفیت ریههای خود را افزایش داده و در طول غواصی نفسهایتان را عمیقتر و کارآمدتر کنید.
۲. ورزشهای قلبی عروقی
تمرینات قلبی عروقی، مانند شنا، دویدن آرام و دوچرخهسواری، برای افزایش ظرفیت ریه و استقامت کلی عالی هستند. این فعالیتها ریهها و قلب شما را مجبور میکنند تا برای رساندن اکسیژن به عضلات سختتر کار کنند و به مرور زمان سیستم تنفسی شما را تقویت کنند.
تمرینات هوازی همچنین به افزایش تحمل اکسیژن شما کمک میکند، که برای مدیریت غواصیهای آزاد طولانیتر و عمیقتر ضروری است. شنا به ویژه مؤثر است زیرا به شما کمک میکند تا به حرکات آب عادت کنید. دویدن و دوچرخهسواری برای ایجاد استقامت و قدرت ریه عالی هستند که برای غواصیهای چالشبرانگیز ضروری است.
۳. کشش و انعطافپذیری
حرکات کششی، به ویژه کشش قفسه سینه و بالاتنه، با بهبود انعطافپذیری عضلات و بافتهای اطراف قفسه سینه و دیافراگم، به افزایش ظرفیت ریه کمک میکند.
قفسه سینه انعطافپذیرتر به ریههای شما اجازه میدهد تا به طور کامل منبسط شوند و شما را قادر میسازد هوای بیشتری را استنشاق کنید. حرکات کششی همچنین میتواند از تنگی یا ناراحتی در طول حبس نفس طولانی جلوگیری کند و مدیریت کارآمد اکسیژن را آسانتر کند.
راهنمای گام به گام حرکات کششی برای غواصان آزاد:
۱. کششهای بین دندهای : صاف بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. یک دست را بالای سرتان ببرید و به سمت مخالف خم شوید و عضلات بین دندههایتان (عضلات بین دندهای) را کشش دهید. ۲۰ تا ۳۰ ثانیه در این حالت بمانید، سپس دست دیگر را عوض کنید.
۲. کشش قفسه سینه : بایستید و پاها را به اندازه عرض لگن باز کنید و دستها را پشت کمر قلاب کنید. بازوها را صاف کنید و قفسه سینه را به سمت بالا بکشید، کشش را در سراسر قفسه سینه و شانههای خود احساس کنید. ۲۰ تا ۳۰ ثانیه در این حالت بمانید.
۳. کشش دیافراگم : در یک موقعیت راحت بنشینید و نفس عمیق بکشید. نفس خود را حبس کنید و شکم خود را تا حد امکان به بیرون فشار دهید، کشش را در دیافراگم خود احساس کنید. ۵ تا ۱۰ ثانیه نگه دارید، سپس رها کنید.
با گنجاندن تمرینات کششی و انعطافپذیری در برنامه روزانه خود، میتوانید به تدریج ظرفیت ریه را افزایش داده و توانایی بدن خود را برای غواصی عمیقتر و طولانیتر بهبود بخشید.
۴. پیادهروی آپنه
پیادهروی آپنه یک تکنیک آموزشی تخصصی است که توسط غواصان آزاد برای شبیهسازی اثرات حبس نفس هنگام حرکت استفاده میشود. این تمرین به افزایش ظرفیت ریه، ایجاد تحمل در برابر سطوح بالای دی اکسید کربن و بهبود استقامت ذهنی در شرایط استرس حبس نفس کمک میکند.
پیادهرویهای مخصوص آپنه، بدن شما را آموزش میدهد تا ضمن مدیریت نیاز به نفس کشیدن، از اکسیژن به طور مؤثرتری استفاده کند.
راهنمای گام به گام پیادهروی برای افراد مبتلا به آپنه
۱. یک دوست پیدا کنید: پیادهروی برای آپنه را به تنهایی امتحان نکنید.
۲. آماده شوید : در یک فضای باز و امن بایستید که بتوانید بدون مانع راه بروید. با نفسهای شکمی آرام، خود را آماده کنید.
۳. نفس عمیق بکشید : یک نفس عمیق و کامل بکشید و ریههای خود را تا حداکثر ظرفیتشان پر کنید.
۴. پیادهروی : در حالی که نفس خود را حبس کردهاید، با سرعت ثابت شروع به پیادهروی کنید. روی آرامش بدن خود تمرکز کنید.
۵. رها کنید و تکرار کنید : وقتی دیگر نمیتوانید نفس خود را نگه دارید، قبل از تکرار تمرین، بازدم کنید و چند نفس ریکاوری بکشید.
۶. افزایش: به تدریج فاصله را افزایش دهید تا احساس راحتی شما در حبس نفس بهبود یابد.
تمرین پیادهروی آپنه چندین بار در هفته به شما کمک میکند تا ظرفیت ریه را افزایش دهید، تحمل دی اکسید کربن را بهبود بخشید و عملکرد کلی غواصی آزاد خود را افزایش دهید.
۵. با جداول CO2 تمرین کنید
جداول دی اکسید کربن تمرینات حبس نفس ساختار یافته ای هستند که برای کمک به شما در ایجاد تحمل در برابر سطوح بالای دی اکسید کربن طراحی شده اند، که عامل کلیدی در افزایش ظرفیت ریه است. جداول دی اکسید کربن راهی عالی برای آموزش بدن شما برای سطوح بالای دی اکسید کربن هستند و باعث می شوند در طول غواصی های طولانی، آرامش و تمرکز خود را آسان تر حفظ کنید.
با تمرین با جداول دی اکسید کربن، شما به تدریج دورههای استراحت بین حبس نفس را کاهش میدهید و بدن خود را مجبور میکنید تا با سطح بالای دی اکسید کربن سازگار شود و راحتی شما را در طول حبس نفس طولانی در زیر آب افزایش میدهد.
جداول دی اکسید کربن و آموزشهای خاص حبس نفس میتوانند با نظارت یک مربی غواصی آزاد ، بهترین نتایج را برای شما به ارمغان بیاورند. برای شروع بهتر، با نزدیکترین مرکز غواصی خود تماس بگیرید و از آنها در مورد در دسترس بودنشان سوال کنید.
افزایش ظرفیت ریه اگر میخواهید عمیقتر غواصی کنید و مدت بیشتری زیر آب بمانید و در عین حال خطرات را به حداقل برسانید، ضروری است. تکنیکهایی مانند موارد فوق، روشهای بسیار موثری برای افزایش ظرفیت ریه هستند.
با گنجاندن این استراتژیها در تمرینات خود، مدیریت اکسیژن بدن خود را بهبود میبخشید، خطر خاموشی در آبهای کمعمق را کاهش میدهید و تجربه کلی غواصی آزاد خود را افزایش میدهید.
آیا میخواهید به یک غواص آزاد قویتر، ایمنتر و با اعتماد به نفستر تبدیل شوید؟