ریبریترهای سایدمونت | آینده ریبریترها؟

mikko paasi

تاریخچه

غواصی مدار باز با سیستم سایدمانت در چند سال گذشته رشد زیادی داشته است. تقاضا برای ریبریترهای سایدمانت همیشه یک پیشرفت طبیعی بوده است. با افزایش علاقه به این پیکربندی تجهیزات، تولیدکنندگان بیشتری در حال طراحی و تولید ریبریترهای سایدمانت هستند. کاربردهای متعدد و انعطاف‌پذیری این پیکربندی بسیار جذاب است. غواصانی که غواصی سایدمانت را به عنوان پیکربندی اصلی خود انتخاب می‌کنند، اغلب نمی‌خواهند با پیکربندی بک‌مانت غواصی کنند. سبک غواصی، مجموعه مهارت‌ها و تجربه آنها برای غواصی سایدمانت تکامل یافته است.

برای اینکه بفهمیم اولین دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمانت از کجا آمده‌اند، باید دستگاه‌های تنفس مصنوعی دوگانه را مورد بحث قرار دهیم. غواص پیشگام غار، یوخن هاسن‌مایر، در اوایل سال ۱۹۸۱ با یک دستگاه تنفس مصنوعی Speleo-Twin (STR-80) غواصی‌های آزمایشی انجام داد. در سال ۱۹۸۷، دکتر بیل استون ۲۴ ساعت را در زیر آب با یک CCR دوگانه به نام "دستگاه تنفس مصنوعی Failsafe برای غواصی اکتشافی" گذراند. اولیویه ایسلر اولین غواصی‌های اکتشافی واقعی را در سال ۱۹۹۰ انجام داد. او از یک دستگاه تنفس مصنوعی نیمه بسته سه تایی RI2000 برای کاوش در Emergence du Ressel در لات، فرانسه استفاده کرد. بیشتر این دستگاه‌های تنفس مصنوعی در پشت نصب شده بودند.

از آن زمان تاکنون، بسیاری از غواصان سیستم‌های تنفس دوگانه را بر اساس تنفس‌های استاندارد backmount ساخته‌اند. این واحدهای تنفس نام‌های جالبی داشته‌اند، مانند تنفس دوگانه Megalodon با نام "Doubleodon" یا الهام دوگانه AP با نام "Twinspiration". این واحدهای تنفس توسط تولیدکنندگان مهندسی نشده‌اند، بلکه برای برآورده کردن نیازهای خاص غواصانی که از آنها استفاده می‌کردند، ساخته شده‌اند. کریستوف استارناوسکی در مصر از "Double Hammerhead" برای تکمیل برخی از غواصی‌های تنفس عمیق تا عمق ۲۲۲ متر استفاده می‌کرد. او در دسامبر ۲۰۱۱ با غواصی تا عمق ۲۸۳ متر، رکورد جهانی غواصی مدار بسته را به نام خود ثبت کرد.

از دستگاه‌های تنفس مجدد دوگانه برای افزایش مدت زمان غواصی استفاده می‌شود، به این صورت که از هر دو دستگاه تنفس مجدد برای مدت زمان رفع فشاری استفاده می‌شود که از مدت زمان رفع فشار یک دستگاه تنفس مجدد بیشتر است. اگرچه این دستگاه‌های تنفس مجدد توانمند بودند، اما اغلب حجیم بودند و به روش‌های پیچیده‌ای مانند تنفس مکرر از هر حلقه تنفسی نیاز داشتند تا از عملکرد هر دو اطمینان حاصل شود. از آنجایی که فضا بسیار مهم بود، برخی از این دستگاه‌های تنفس مجدد به صورت سایدمانت یا سیلندرهای قابل جدا شدن مانند سیلندرهای مرحله‌ای پیکربندی شدند.

توسعه

اولین دستگاه تنفس مصنوعی سایدمانت اختصاصی برای غواصان ورزشی در سال ۲۰۰۶ عرضه شد. شرکت Scuba Force با SF1 PSCR همکاری می‌کرد تا صاحبان شرکت بتوانند دریای بالتیک را کاوش کنند. اولین CCR تجاری موجود حدود سال ۲۰۱۴ با Flex CCR بود. این دستگاه برای استفاده به عنوان Backmount، Sidemount یا بدون پایه طراحی شده بود. در سال ۲۰۱۶، KISS Sidekick و KISS Sidewinder توسعه داده شدند و در سال ۲۰۱۸، غواصان از Halcyon RBK برای بررسی مجدد و کاوش بیش از ۱۸۰،۰۰۰ متر از گذرگاه غار در Ox Bel Ha، مکزیک استفاده کردند.

یک دستگاه تنفس مصنوعی سایدمانت، نیمرخ غواص را در آب تغییر می‌دهد و او را ساده و انعطاف‌پذیر می‌کند. این دستگاه تنفس مصنوعی قابلیت جابجایی و/یا دستکاری در زیر آب را دارد که در محیط‌های بالای سر، زمانی که گذرگاه‌ها یا تونل‌ها تنگ و پیچ‌خورده می‌شوند، یک مزیت محسوب می‌شود. انتقال تجهیزات به مکان‌های صعب‌العبور می‌تواند به صورت مرحله‌ای انجام شود، زیرا گاز جدا از دستگاه تنفس مصنوعی حمل می‌شود.

اخیراً شاهد پیوستن تولیدکنندگان کوچک‌تر به بازار تجهیزات غواصی بوده‌ایم. با ایده‌های بیشتر و تولید ارزان‌تر در اروپای شرقی، آنها در عرض ۵ سال تعداد ریبریترهای سایدمانت موجود را بیش از دو برابر کرده‌اند.

دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمونت موجود در بازار:

• بوسه سایدوایندر
• نیروی اسکوبا SF2
• دایوسافت لیبرتی
• فلکس سی سی آر
• تی-ریب
• ساب‌ماتیکس اس‌ام‌اس ۲۰۰
• هالسیون آر بی کی

موارد استفاده از ریبریترهای سایدمونت

دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمونت بسته به اهداف و فلسفه غواصانی که از آنها استفاده می‌کنند، نقش‌های متعددی را ایفا می‌کنند. برخی از این پیکربندی‌ها عبارتند از:

• ریبریتر سایدمانت اصلی، توئین‌ست مدار باز پشتیبان
• ریبریتر سایدمانت اصلی، سایدمانت پشتیبان مدار باز
• ریبریتر سایدمانت اصلی، ریبریتر سایدمانت پشتیبان
• ریبریتر سایدمونت اصلی، ریبریتر بکمونت پشتیبان
• ریبریتر بک مانت اصلی، ریبریتر ساید مانت پشتیبان
• ریبریتر سایدمانت اصلی، ریبریتر سایدمانت پشتیبان
• ریبریتر بک مانت دوتایی، ریبریتر ساید مانت تکی یا چندتایی
• هرگونه پیکربندی با ریبریتر(های) پشتیبان سایدمانت مرحله‌ای

ریبرتر نجات

دستگاه تنفس مجدد نجات از جامعه‌ی تنفس مجدد دوگانه سرچشمه گرفته است. اگر تنفس مجدد اولیه از کار بیفتد، تنفس مجدد نجات یک سیستم کاملاً اضافی فراهم می‌کند و به غواص اجازه می‌دهد با انجام همان وظایف با حداقل مصرف گاز، مانند زمانی که سیستم اولیه هنوز کار می‌کند، از آب خارج شود. تنفس مجدد نجات برای غواصی‌های شدید که در آن تنفس مجدد مدار باز به محدودیت‌های خود رسیده است، مناسب است.

توجه: دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمونت اغلب ارتباط نزدیکی با دستگاه‌های تنفس مصنوعی سینه‌ای دارند. بسیاری از مواردی که در مورد دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمونت صدق می‌کند، در مورد دستگاه‌های تنفس مصنوعی سینه‌ای نیز صدق می‌کند.

آینده‌ی دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمانت

آژانس‌های آموزشی در حال حاضر به دلیل تنوع واحدها، در مورد محتوای آموزش دستگاه‌های تنفس مصنوعی سایدمانت به توافق نرسیده‌اند. غواصان هنوز در حال بحث در مورد بهترین راه برای به‌کارگیری ایمن این فناوری هستند.

در زمان نگارش این مطلب، هیچ ریبریتر سایدمانتی گواهینامه CE برای طراحی سایدمانت دریافت نکرده است. بسیاری از تولیدکنندگان برای نشان دادن اینکه سایدمانت دارای گواهینامه CE است، از بک‌مانت CE استفاده می‌کنند، اما واقعیت چیز دیگری است. سختی‌های آزمایش CE برای تولیدکنندگان کوچک بسیار زیاد یا بسیار گران است. SSI از توسعه پشتیبانی می‌کند و همیشه به آینده نگاه می‌کند. با توسعه این پیکربندی و کسب رتبه CE توسط واحدها، SSI آماده خواهد بود تا ریبریتر سایدمانت را به آموزش خود اضافه کند.